Van mantelzorgen naar kopzorgen

Recentelijk ontving Lenny Winkel, coördinator van het Steunpunt Mantelzorg van Brede
Welzijnsinstelling Woensdrecht, een aantal telefoontjes van bezorgde mantelzorgers uit de
gemeente. Wij legden in Huijbergen ons oor te luisteren.

Kopzorgen

Naar aanleiding van deze berichten zijn BWI-vrijwilligers Marlene Roovers en Cheyenne van den Berg
het gesprek aangegaan met mantelzorger Maria de Rond.
De Huijbergse Maria doet wekelijks de boodschappen voor drie huishoudens en zorgt dagelijks voor
haar moeder. Dit weet ze onder normale omstandigheden goed te combineren met haar
parttimebaan en haar eigen huishouden, maar de coronacrisis maakt het erg zwaar.

“Mantelzorgen doe je met je hart. Het is iets dat je overkomt, maar het zorgen voor je naasten dat
doe je vanuit liefde. Ik doe het graag en kan het goed volhouden, maar in coronatijd komen er wel
extra zorgen bij. Sinds het begin van de crisis houdt mijn moeder uit voorzorg zoveel mogelijk
mensen buiten de deur, zo ook de thuiszorg.
Dit betekent automatisch dat ik verplicht geworden ben om de dagelijkse taken van de thuiszorg
over te nemen” vertelt Maria. Er komen niet alleen meer standaard zorgtaken bij voor Maria en
andere mantelzorgers. Vooral de kopzorgen die de pandemie met zich meebrengt, brengen
veel frustratie met zich mee.

“Mijn moeders afspraak om zich te laten vaccineren kon helaas niet doorgaan, omdat de teststraat
op die dag wegens code rood gesloten was. Het verzetten van een afspraak klinkt als een simpele
taak, maar ik ben er uren van mijn tijd aan kwijt geweest. Ik liep tegen slechte communicatie aan en
werd steeds van het kastje naar de muur gestuurd. Dit is een voorbeeld van iets waar je momenteel
als mantelzorger veel extra energie aan kwijt bent.”

Waar mantelzorgers nog meer tegen aan lopen is de tegenstrijdigheid van hun situatie. In hun
persoonlijke leven willen mantelzorgers hun activiteiten en contacten zoveel mogelijk beperken,
omdat zij gezond willen blijven voor de mensen voor wie ze zorgen. Terwijl zij juist om hun naasten
te beschermen, activiteiten als het doen van boodschappen overnemen en hierdoor dus extra risico
lopen op besmetting. Hierdoor vindt Maria boodschappen doen dan ook één van de minst prettige dingen.
Ook vanwege de angst om een eventuele besmetting door te geven aan haar naasten.

Op de vraag hoe mantelzorgers beter ondersteund kunnen worden, antwoordt Maria het volgende:
“Wij staan niet genoemd als zorgpersoneel in het overzicht van het vaccinatiebeleid, terwijl er door
de reguliere zorgmedewerkers steeds weer aangegeven wordt dat zij niet zonder de mantelzorg
kunnen. Normaal gesproken vragen wij als mantelzorger nergens om, maar nu wij ondersteuning
van de overheid nodig hebben en hierom vragen, worden we niet gehoord. Dit is heel frustrerend.
Wij hebben het gevoel nergens bij te horen.

Ik zou graag willen dat iedereen die in de zorg werkt, en direct met patiënten/cliënten in aanraking
komt, dezelfde bescherming krijgt. Als ik ziek word en mijn taken niet meer uit kan voeren, zal het
erg moeilijk worden om iemand te vinden die dit van mij over kan nemen.

Daarom willen wij als mantelzorgers snel gevaccineerd worden. Wij voelen ons namelijk
verantwoordelijk voor de mensen voor wie wij zorgen. Doordat wij nu niet de kans krijgen om ons
direct te laten vaccineren, wordt ons een risico opgedrongen voor zowel onszelf als de personen
voor wie wij zorgen.”